สร้าง baseline ของแมวตัวนี้
บันทึกวิดีโอการเดิน การวิ่งสั้น ๆ การขึ้นลง และการใช้กระบะทรายในวันที่อาการคงที่ เพื่อใช้เปรียบเทียบภายหลัง สังเกตความสูงที่แมวเลือกกระโดด เวลาที่ใช้ลุก และท่าทางของหางกับขาหลัง แมวมักซ่อนความเจ็บปวด การเปลี่ยนพฤติกรรมเล็กน้อยจึงสำคัญกว่าการรอให้ร้อง
เช็กทุกวัน
- กินน้ำ อาหาร และขับถ่ายตามปกติหรือไม่
- ลังเลก่อนกระโดด เดินแข็ง กะเผลก หรือหลีกเลี่ยงการเล่นหรือไม่
- เลียข้อต่อบางจุด ไม่ยอมให้แตะ หงุดหงิด หรือหลบซ่อนมากขึ้นหรือไม่
- หางแข็งหรือเคลื่อนไหวน้อยลง อุ้งเท้าหรือขาดูบวมผิดรูปหรือไม่
- หูมีกลิ่น ขี้หูมาก แดง คัน หรือสะบัดศีรษะหรือไม่
ปรับบ้านเพื่อลดแรงกระแทก
วางทางลาดหรือขั้นเตี้ยไปยังจุดโปรด เลือกกระบะทรายขอบเตี้ย มีพื้นไม่ลื่น และจัดอาหาร น้ำ ที่นอนให้เข้าถึงง่าย ควบคุมน้ำหนักร่วมกับสัตวแพทย์เพื่อลดภาระข้อต่อ แต่ยังคงให้เคลื่อนไหวตามความสามารถ ไม่บังคับออกกำลังเมื่อมีสัญญาณเจ็บ
เรื่องยาและการตรวจ
อย่าให้ยาแก้ปวดของคนหรืออาหารเสริมโดยไม่ปรึกษาสัตวแพทย์ UFAW ระบุว่าโรคนี้ก้าวหน้าและไม่มีวิธีรักษาให้หาย การจัดการจึงมุ่งลดความเจ็บปวดและรักษาคุณภาพชีวิต สัตวแพทย์อาจใช้การตรวจร่างกาย ภาพรังสี หรือการประเมินอื่นตามอาการ
ถ้ามีอาการทรุด เดินไม่ได้ หายใจผิดปกติ หรือเจ็บรุนแรง ให้ติดต่อโรงพยาบาลสัตว์ทันที ทบทวน ความเสี่ยงก่อนรับสก็อตติช โฟลด์ และ ข้อมูลสายพันธุ์ เพื่อเห็นภาพระยะยาว